Loading
BLOG JUMPING MECHELEN: dag 3:  Jumping Mechelen een grote kers op een fantastisch sportjaar!

BLOG JUMPING MECHELEN: dag 3: Jumping Mechelen een grote kers op een fantastisch sportjaar!

Jumping Mechelen was voor ons een echt familie uitje: mijn ouders, mijn vriend, oom en tante, de mede-eigenaren van Gaudi Vita, iedereen was mee voor een soort mini vakantie. Omdat iedereen zo begaan en betrokken is, wilde mijn moeder graag de ochtend shift doen, zodat ik wat langer konden uitslapen. We zijn zo op elkaar ingespeeld, dat zij niet alleen weet wat Gaudi Vita moet eten, maar dat ze ook prima voor mij de soundcheck kan doen. Zoals jullie begrijpen, wanneer de wedstrijd al vroeg begint, is de soundcheck…. nog vroeger en wel om 7u ‘s ochtends. Fris en fruitig met veel zin in de laatste dag van de wedstrijd stapte ik vanochtend in de shuttle die me terug bracht van het hotel naar de Nekkerhal. Goed geregeld trouwens, die shuttledienst met comfortabele auto’s die keurig op tijd zijn en vriendelijke mensen achter het stuur.

Onder het genot van mijn favoriete drankje (Chocomelk of Cecemel voor als ik in Belgie ben) heb ik de video van mijn Intermediaire I kur op muziek een paar keer doorgekeken en de lijnen doorgenomen. Ik mocht als laatste starten en kon met een goed gevoel losrijden. Het weer was aanmerkelijk opgeknapt, dus geen koude vingers meer, en meteen een goed gevoel. Toen ik de ring in reed, zag ik dat er veel meer mensen zaten dan gisteren, dat was echt tof! De muziek begon en we mochten beginnen.

Heerlijk als die muziek dan zo door de hal klinkt. Op een foutje in de wissels om de 2 passen na liep Gaudi Vita erg fijn. Net als gisteren. Ik kwam zelf te snel met mijn eerste wissel na het uitrijden van de galoppirouette naar rechts. Daardoor was hij wat uit balans. Gelukkig had ik daarna een reservelijn en kon ik het toch over doen zonder een fout. Dat haalde het cijfer nog enigszins op, want ze rekenen het gemiddelde, niet de beste van de twee pogingen. Het applaus toen de muziek stopte was echt hartverwarmend. Ik wist dat het lekker liep, maar als het op zo’n manier wordt bevestigd, is dat heel gaaf! Toen de punten kwamen bleek dat we opnieuw hadden gewonnen, ditmaal met bijna 78%…. wat een dagen zijn het geweest zeg! En weet je wat ik het allerleukst vind… het rijden van de ereronde! Als je hebt gewonnen mag je nog een rondje alleen aan het einde, en we gingen even een keer lekker met alle remmen los. Heel leuk is dat!

Na een snelle lunch moesten we het een en ander regelen, want je kan niet zomaar naar huis: paspoort van het paard ophalen, afrekenen op het secretariaat (we hadden zelfs wat gewonnen en hoefden niets te betalen!), protocol, de ereprijzen en de stalplaat ophalen, iedereen bedanken voor de goede zorgen, het inpakken van de concourskast en het opruimen van alle spullen, konden we ook Gaudi Vita inladen en naar huis rijden. Zijn voerbak was gevuld met lekker eten, zijn huispyjama mocht weer aan en toen zat het laatste uitje voor 2018 er weer op. Na 17 Lichte Tour proeven dit jaar, waarvan 5 internationale, en 17 overwinningen, kan ik niet anders zeggen dat Jumping Mechelen voor mij een grote kers is op een fantastisch sportjaar!

Bekijk hier de volledige proef:

Tekst: Joyce Heuitink – foto’s Chris Coessens

Top

Login


Creëer een account
Forgot Password?

Creëer een account


Username
Want to Login?

Paswoord vergeten?